scatterbrain

I'm walking out in a force ten gale

Birds thrown around, bullets for hail

The roof is pulling off by its fingernails

Your voice is rattlin' on my window sill

Yesterday's headlines blown by the wind

Yesterday's people end up scatterbrain

Any fool can easy pick a hole I only wish I could fall in

A moving target in a firing range

Somewhere I'm not

Scatterbrain

Somewhere I'm not

Scatterbrain

Lightning fuse, powercut

Scatterbrain

Ne zaman bunu dinlesem karanlık bir deliğe girip orada saatlerce kalmak ve huzursuzlanmak istiyorum. Evet, huzursuzlanmak. Huzurluyken kafam çalışmıyor. Artık anlıyorum, "Huzur, İslam'da da olsa almayın" diyen adamın halini. 

Bana huzur ne gerek? Bana rüzgâr, fırtına lazım.

Janis

Janis Joplin. Zamanından önce gitmiş Psychedelic kraliçe.
Bu sabah haftasonunun yorgunluğunu onunla birlikte atacağım:

-- Misery'N --

I've been misery 'n,
Ever since my daddy gone, yeah.
I've been, honey, I've been misery 'n, yes I have, now.
Ever since my, since my daddy gone, gone, gone.
But I believe that it won't,
Baby, it won't be too long,
If I just could hang on,
Yeah, until my, till my misery
Will all be gone.

A Dancing Plastic Bag

"Do you want to see the most beautiful thing I ever filmed? It was one of those days, when it's a minute away from snowing, and there's this electricity in the air. You can almost hear it, right? And this bag was just dancing with me, like a little kid begging me to play with it, for fifteen minutes.

That's the day I realized there was this entire life behind things, and this incredibly benevolent force, that wanted me to know there was no reason to be afraid, ever. Video's a poor excuse, I know, but it helps me remember. I need to remember.

Sometimes there is so much... beauty... in the world, I feel like I can't take it, and my heart is just going to cave in."

A Scene from American Beauty (music by Thomas Newman)

Kahvaltım gazete kokuyordu. Kordon sahilinde uzanan bir kafede hafif üşürken kulağıma takıldı bu ufak notalar. Anında rüzgarda danseden o plastik poşet oluverdim. Hani o çok sevdiğim filmdeki gibi. Havalandım, uçtum, yere indim, takla attım, tekrar havalandım. Sonra yapraklar da bana katıldı. O an hayat nasıl oldu da birden anlam ve güzellikle doldu bilemiyorum. Nedenini açıklayamasam da, gözlerim doldu. Mutluluk muydu, huzur muydu, neydi o hissettiğim?

Sanki, bir daha hiçbir şeyden korkmayacaktım. Öyle bir teslimiyet. Öyle bir özgürlük.